Σε ένα πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ στο Goal παρουσιάζεται η παράδοση 67 χρόνων με την επιλογή Ελλαδιτών προπονητών, που περιλαμβάνει μερικές από τις λαμπρότερες σελίδες της ιστορίας του Θρύλου.
Απομένει η ανακοίνωση της πρόσληψης του Νίκου Παπαδόπουλου, ο οποίος ήρθε στην Κύπρο την Τρίτη και αποχωρεί την Πέμπτη. Η επιλογή της διοίκησης μας για τον πάγκο προέρχεται από την Ελλάδα. Μια ιδιαίτερη ποδοσφαιρική σχολή για τον ΑΠΟΕΛ μας, που χαρακτηρίζεται άλλωστε για τον ελληνοκεντρισμό του στα σχεδόν 100 χρόνια ιστορίας του.
Πρόκειται για τον ένατο προπονητή από τη χώρα με τους γνωστούς δεσμούς με τη δική μας. Μια σχέση που άρχισε πριν από 67 χρόνια και συνεχίζεται. Περιλαμβάνει κάποιες από τις μεγαλύτερες στιγμές στην ιστορία του πιο επιτυχημένου ποδοσφαιρικού συλλόγου της Κύπρου, μα και κάποιες αποτυχίες. Πάμε να τους θυμηθούμε έναν έναν:
Βαγγέλης Χούμης (1959-60)
Ο πρώτος προπονητής που αφίχθηκε από την Ελλάδα ήταν ο Βαγγέλης Χούμης, χωρίς να πετύχει κάτι το αξιόλογο. Σε δύο σεζόν μαζί του, οι γαλαζοκίτρινοι έμειναν χωρίς τίτλο, τερματίζοντας πέμπτοι την πρώτη και τρίτοι τη δεύτερη.
Πάνος Μάρκοβιτς (1972-73, 1973-74, 1983-84, 1984-85)
Ο δεύτερος Ελλαδίτης προπονητής δεν ήταν απλώς καλύτερη επιλογή από την πρώτη. Ο Πάνος Μάρκοβιτς αποδείχτηκε ένας από τους κορυφαίους προπονητές που εργάστηκαν ποτέ στη χώρα μας. Το όνομά του συνδέθηκε με το νταμπλ της περιόδου 1972-73 και πολύ περισσότερο με τη μοναδική παραμονή κυπριακής ομάδας στα χρόνια της Α’ Εθνικής τη σεζόν 1973-74 (οι πρωταθλήτριες Κύπρου αγωνίζονταν στο ελληνικό πρωτάθλημα από το 1967 έως το 1974, κάτι που τερματίστηκε μετά την τουρκική εισβολή). Εκείνη η ομάδα χαρακτηριζόταν για πολλά χρόνια «η καλύτερη όλων των εποχών» για τον ΑΠΟΕΛ. Κάτι φυσικά που έπαψε να υφίσταται μετά το έπος της ομάδας του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, όταν το 2012 έφτασε έως τα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ. O Μάρκοβιτς επέστρεψε για δεύτερη θητεία (1983-1985), που περιλάμβανε το Κύπελλο του 1984.
Γιάννης Μαντζουράκης (1988-89, 1989-90, 1994-95)
Η τρίτη επιλογή από την Ελλάδα ήταν επίσης επιτυχημένη. Ο Γιάννης Μαντζουράκης ήρθε για να αντικαταστήσει τον Τόμι Κάσιντι, μετά από ένα κακό ξεκίνημα στη σεζόν, που είχε ως αποκορύφωμα το 0-5 από την Ομόνοια και περιλάμβανε –ίσως– το χειρότερο δίδυμο ξένων στην ιστορία των γαλαζοκίτρινων (Πίτερ Φάρελ-Γκάρι Όουεν). Η ομάδα βελτιώθηκε αισθητά και έδειξε ότι με την κατάλληλη ενίσχυση θα μπορούσε πολύ περισσότερα την επόμενη σεζόν. Οι επιλογές δεν θα μπορούσαν να ήταν καλύτερες και με τους Σίνισα Γκόγκιτς και Τόζα Σάπουριτς, απλά, ο ΑΠΟΕΛ ήταν… άλλη ομάδα. Έτσι, την περίοδο 1989-90 επέστρεψε στην κορυφή μετά από τέσσερα χρόνια. Ο κύρ-Γιάννης, όπως έμεινε γνωστός, είχε και μια δεύτερη, μικρή και αποτυχημένη θητεία (1994-95), ωστόσο δεν αναιρεί όσα πέτυχε την πρώτη.
Νίκος Αλέφαντος (1996-97)
Είχε να το λέει ο αείμνηστος Νίκος Αλέφαντος ότι το μοναδικό τρόπαιο της καριέρας του το πανηγύρισε στην Κύπρο με τον ΑΠΟΕΛ. Την επόμενη σεζόν του νταμπλ (1996-97), άλλαξαν πολλά στους γαλαζοκίτρινους. Παρά την εκπληκτική πορεία με αήττητη κατάκτηση του πρωταθλήματος και κερασάκι στην τούρτα το κύπελλο, ασκήθηκε έντονη κριτική για τα οικονομικά του Σωματείου και η διοίκηση του Κρις Τριανταφυλλίδης αποχώρησε. Παράλληλα, ο Κρίστο Μπόνεφ δέχτηκε πρόταση από την Εθνική Βουλγαρίας και δεν συνέχισε στον ΑΠΟΕΛ. Ο Ελλαδίτης προπονητής ήταν ο τρίτος στη σεζόν, μετά τους Τόζα Σάπουριτς και Γιάτσεκ Γκμοχ, και έσωσε μια ποδοσφαιρική χρονιά που φαινόταν χαμένη.
Γιώργος Παράσχος (1998-99)
Ο Γιώργος Παράσχος κέρδισε τους ποδοσφαιριστές στον Αρχάγγελο με τις γνώσεις του και την κατάρτισή του. Εντούτοις, το τέλος της συνεργασίας των δύο πλευρών ήταν πολύ πρόωρο. Το διαζύγιο εκδόθηκε μετά από μια διαφωνία με παράγοντες του συλλόγου της Λευκωσίας, σε συνδυασμό με την πρώτη ήττα στη σεζόν, με 1-3 από την ΑΕΛ στο Τσίρειο για την 5η αγωνιστική.
Τάκης Λεμονής (2002-03)
Ο Τάλης Λεμονής δεν μπόρεσε σε καμία περίπτωση να μπει στα… παπούτσια του προκατόχου του, Ευγένιου Γκέραρντ. Ο Ολλανδός αποχώρησε μετά τη 14η αγωνιστική, έχοντας αποδεχτεί την πρόταση του Ηρακλή, με τον ΑΠΟΕΛ στην κορυφή με έναν βαθμό διαφορά από την Ομόνοια. Προηγήθηκε η κατάκτηση του πρωταθλήματος της προηγούμενης περιόδου, καθώς και η μεγαλύτερη –έως τότε– πορεία κυπριακής ομάδας στην Ευρώπη με δέκα παιχνίδια. Ωστόσο, ο Ελλαδίτης τεχνικός δεν συνέχισε τις επιτυχίες, με τους γαλαζοκίτρινους να τερματίζουν τρίτοι πίσω από Ομόνοια και Ανόρθωση. Η «Μεγάλη Κυρία» τους απέκλεισε και από το Κύπελλο.
Μαρίνος Ουζουνίδης (2006-07, 2019-20)
Η σχέση Μαρίνου Ουζουνίδη και ΑΠΟΕΛ είναι κλασική περίπτωση «ό,τι αρχίζει ωραία τελειώνει με πόνο» και μάλιστα εις διπλούν. Η σεζόν 2006-07 ήταν ονειρική, με τους γαλαζοκίτρινους να κατακτούν τον τίτλο και να αποδίδουν πολύ καλό ποδόσφαιρο. Λίγους μήνες μετά, όμως, τίποτα δεν ήταν ίδιο. Έχοντας επικρατήσει 2-0 της ΜΠΑΤΕ στο ΓΣΠ για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, οι τότε πρωταθλητές Κύπρου πήγαν στη Λευκορωσία με όλα τα δεδομένα υπέρ τους. Ο οδυνηρός αποκλεισμός με 0-3 ήταν η αρχή της αποκαθήλωσης του κόουτς από την Ελλάδα. Στη συνέχεια χάθηκε πολύτιμο έδαφος για τον τίτλο και η απομάκρυνσή του ήταν αναπόφευκτη. Αντικαταστάθηκε από τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς, η συνέχεια γνωστή και γραμμένη με ολόχρυσα γράμματα…
Ο Ουζουνίδης, όμως, επέστρεψε την περίοδο 2019-20, αρχίζοντας με ένα εκπληκτικό 4-1 εις βάρος του Απόλλωνα. Η συνέχεια δεν ήταν το ίδιο καλή, όμως, αν και δεν θα μάθει κανείς ποιο θα ήταν το τέλος εκείνης της περιόδου, που είχε διακοπεί λόγω κορονοϊού. Ανέλαβε όμως να δημιουργήσει την ομάδα της σεζόν 2020-21, η οποία αποδείχτηκε εφιαλτική. Ο ίδιος απομακρύνθηκε νωρίς, αλλά η παρτίδα όχι μόνο δεν σώθηκε, καταγράφηκε και η μοναδική φορά στην ιστορία του ΑΠΟΕΛ που αγωνίστηκε στο β’ γκρουπ!
Γιώργος Δώνης (2013-14, 2017-18)
Τελευταίος, μα σίγουρα όχι έσχατος, ο Γιώργος Δώνης. Το «τρένο», όπως αποκαλείτο όταν έπαιζε ποδόσφαιρο, έφερε ένα νταμπλ και δύο προκρίσεις σε ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Επιτεύγματα που αναμφίβολα τον κατατάσσουν ανάμεσα στους κορυφαίους όλων των εποχών. Αξιομνημόνευτη η άρον άρον πρόσληψή του το καλοκαίρι του 2017 μετά την ήττα με 1-0 από τη Βιτορούλ, που προκάλεσε την απόλυση του Μάριο Μπέιν. Ο Ελλαδίτης είχε λίγες ημέρες να μεταμορφώσει μία ομάδα που… δεν βλεπόταν. Και τα κατάφερε! Οι γαλαζοκίτρινοι μεταμορφώθηκαν από ασχημόπαπα σε κύκνους και νίκησαν 4-0 στην παράταση. Στη συνέχεια επικράτησε 2-0 της Σλάβια και το υπερασπίστηκαν με 0-0 στην Πράγα. Κανείς όμως δεν ξεχνά το αριστοτεχνικό κοουτσάρισμα στην έδρα της Μπαρτσελόνα (0-1) και τις ισοπαλίες με την Ντόρτμπουντ σε Λευκωσία και Γερμανία (αμφότερες με 1-1).
