Τι σημαίνει να είσαι οπαδός; Μια ταύτιση είναι, μια ψυχική επένδυση, χωρίς λογική όπως όλες οι ταυτίσεις και οι ψυχικές επενδύσεις, θα έλεγε ένας ψυχαναλυτής. Εμείς ταυτιστήκαμε με το Θρύλο, μέσω συνήθως κάποιας «γονικής φιγούρας».
Επενδύσαμε ψυχικά σε ό,τι η ομάδα αυτή αντιπροσωπεύει. Πάθος, λεβεντιά, τσαμπουκάς, όλα όσα συνθέτουν την Ελληνική καρδιά. Το μείγμα της ομάδας και των οπαδών της ήταν και παραμένει εκρηκτικό.
Ο ΑΠΟΕΛ ήταν πάντα ένας «γίγαντας». Πέρασε και δύσκολους καιρούς, πολεμήθηκε άγρια από τους εχθρούς του, αλλά κατάφερνε πάντα να ξεπερνά τα εμπόδια και σαν «ορμητικό ποτάμι» ακολουθούσε το δρόμο του.
Ο ΑΠΟΕΛ δε χρειαζόταν ποτέ βοήθεια από κανένα γι’ αυτό και οι οπαδοί του αντιπαθούν τη συναλλαγή και το παρασκήνιο. Αυτά τα είχαν ανάγκη άλλοι που δεν έχουν την ψυχή και τη «μαγκιά» του Θρύλου.
Ήταν και είναι κλαμένοι όχι γιατί είναι κατατρεγμένοι, (αντίθετα), αλλά γιατί δεν είχαν και δεν έχουν την αξιοπρέπεια και την περηφάνια μας.
Η «γέννηση» μιας ομάδας καθορίζει και τη μελλοντική πορεία της. Αυτό που ήταν ο ΑΠΟΕΛ, αυτό παραμένει στη νοοτροπία των οπαδών του. Ελληνική ψυχή! Το «γονιδιακό μείγμα» που δημιούργησε το «γίγαντα» μένει το ίδιο. Ο «αυτοκράτορας» λίγο καιρό ξαποσταίνει και επιστρέφει ξανά στο θρόνο του.
Όσο για τους εχθρούς μας, αποδείχτηκε ότι είναι πάρα πολλοί μ’ ένα τεράστιο προπαγανδιστικό μπαράζ που αρχίζει στην αρχή της περιόδου και τελειώνει με το τέλος της. Προσπαθούν να πείσουν ότι οι επιτυχίες μας οφείλονται στη διαιτησία!
Τα επιχειρήματα τους είναι τόσο γελοία που δεν πείθουν ούτε τους ίδιους. Αντί να κάνουν αυτοκριτική και να λειτουργήσουν μια φορά υπεύθυνα βρίσκουν πιο εύκολο να δικαιολογήσουν τις αποτυχίες τους, ρίχνοντας το φταίξιμο στο Θρύλο.
Ποια θα είναι η καλύτερη απάντησή μας; Μα τι άλλο από την απόλυτη κυριαρχία μας, μια νέα γαλαζοκίτρινη αυτοκρατορία που θα κρατήσει για πολλά χρόνια. Το νταμπλ ζητάμε φέτος επιτακτικά από τους ποδοσφαιριστές μας. Να μείνουμε στην κορυφή, εκεί που μας αρμόζει.
